غزلهای...فعلاً

یکشنبه ٢٩ خرداد ،۱۳۸٤

-۱۹۸۶-
 
من که هستم وچه هستم؟ جواب:من حاصل جمعِ همه ی چيزهايی هستم که بر من گذشت٬همه ی آنچه شاهد بودم و همه ی آنچه بر سرم آمد،من همه ی کسان و چيزهايی هستم که بودنشان درجهان برمن اثرگذاشت وازمن اثرگرفت ٬من همه ی چيزهايی هستم که بعدازرفتنم اتفاق می افتدواگرنيامده بودم اتفاق نمی افتاد...برای آخرين بار تکرار ميکنم:برای فهميدن من،بايد دنيايی را به کام بکشيد!  (س.ر)

 

-به خودم و رَحِمی که نُه ماه، مرا رنج کشيد:

 

-در رَسشی که در رحمِ مادرم داشتم،

                                                       دختری نارَس شدم،

موهام آبی ِمتمايل به تو بود

تو خُرداد بودی،مصادف با :چند هزارم ژوئن

(خُرداد را خودم زائيدم تا مرا به دنيا بياورد)

                                                      ِزنده باد من :کودتای ۲۸خُرداد!

                                                      که مُردادَم مباداباد!

که ملائک از کنگره یِ عرش مرا طرحی نو درانداختند-

تا فلک را سقف بشکافم

داشتم درختی می شدم برای آگاهيدن

                                                      -از سقف های فلک

شب ها ارتفاع انگشتهام را آبياری می کردم

دستهام ميدان خطوط نامنظمی بود که شاخه هایی موازی ميزائيد

...اين روزها دارم عروسکهام را رشد ميکنم

بلوغ پفکهام را پوست می اندازم

                                                      ترک های تنم را جدی بگيريد!

.........................................

(مخاطبينِ گرامی!اينجا کنگره ی عرش است)،

                                                     -:زنده باد من!کودتای ۲۸ خُرداد!

                                                                         

 

 

سعيده کشاورزی
 
شنبه ۳ اردیبهشت ،۱۳۸٤

.../.../...

 

         -«به من يک نقطه ی اتکا بدهيد، تا «زمين» را،برايتان بلند کنم!»

                                                                                                ‹ارشميدس›

 

حاصل ِتفکرات ِپيش ازاين/نتيجه ی لحظاتی که اين کلمه ها شعرشدند.نه- ثانيه ای- قبل و نه- آنی- بعد از آن:

 

ابی خود نگرد این دور و برها جانمازی نیست

همشیره فکرش را نکن دیگر نیازی نیست

این روزها حتی خدا هم از نمازی که -

چیزی نمی فهمیم ازآن یک ذره راضی نیست

دیگر نمازو جانماز و ...هر چه می دانی

قدر سر سوزن برایش امتیازی نیست

همشیره دنیا هست دیگر زود می گردد

فرصت برای این که با رقصش بسازی نیست

عصر مدرنیته ست، اکسیژن خطر دارد

این زندگی غیر از تنفس های گازی نیست

باور بکن این جا جنین نُه ماهه می گندد

امکان یک «آدم شدن» از هر لحاظی نیست

همشیره نشنیده بگیر از من ولی دنیاست

شوخی ندارد جای حتی اعتراضی نیست

 

من عاشقم اما برای من خطر دارد

عاشق شدن خیلی برایم دردسر دارد

هی درد میبارد برایم آسمان ،هر قدر

دارم تحمل میکنم ،او بیشتر دارد

حالا هلال ماه هم سی روزِ ِ کامل هست

خم مانده پشتش ،ماه هم دردِ کمر دارد

 

همشیره اینها را شنیدی؟فکرکن حالا

یک جا تمام دردها را «یک نفر» دارد

برگرد حال و روز این جا را که می بینی

این جا برای چشم های تو ضرر دارد.

سعيده کشاورزی
 
یکشنبه ۳٠ اسفند ،۱۳۸۳

عنوان خاصی ندارد...

...سلام/

   دوران جهان بی می وساقی هيچ است                                                           

       بی زمزمه ی ساز عراقی هيچ است                               

       هر چند در احوال جهان می نگرم 

       حاصل همه عشرت است و باقی هيچ است

                                                                «خيام»                                                                  

 

سعيده کشاورزی
 
جمعه ٢٥ دی ،۱۳۸۳

زمان گذشت و ساعت چهار بار نواخت/امروز روز اول دی ماه است...
دوشنبه، 30 آذر، 1383


 

معاشران گره از زلف يار باز کنيد /شبی خوشست بدين قصه اش دراز کنيد...

...هرآن کسی که دراين حلقه زنده نيست به عشق/براو نمرده به فتوای من نماز کنيد

                                                                                                 «حافظ »!

  «...»

آجُر بزن به خانه یِ سيمانيم و بعد

محکوم شو به اين که نمی دانيم وبعد

يک روز ميرسد که عزادار می شوی

باآيه های روشن قرآنيم و بعد

بعدش پيامبر خودمم سجده کن مرا

توی لباسِ تازه ی شيطانيم و بعد

"ايمان بياوريد به آغاز فصل من"

برمعجزاتِ ساده ی انسانيم و بعد...

دستورمی دهم که تو عاشق شوی مرا

...نه بعد از اين برادرِ ايمانيم نباش!!!

تقدير هرچه گفته ولش کن از اين به بعد

درگير ِخطْ نوشته ی پيشانيم نباش!!!

يک شب عروج می کنم و با تو می رويم

آن شب شبيهِ مردمِ زندانيم نباش

بگذار حال و روز زمين منجمد شود

خيلی به فکر اين که زمستانيم نباش!

بعداز هزاروسيصدوهشتادوچندسال

اين جا مربعيست به دستورشخص من

من که پيامبر خودمم، من که بعدِ تو

تا گردنم فروست درآوار ِ اين لجن

مبعوث می شوم که تو دفنم کنی شبی

مبعوث می شوم که بپيچم دراين کفن

.......................................................

 بعدش وصيتم به شما حکم می کند

 "ايمان نياوريد به آغاز فصل من"

 

  

سعيده کشاورزی
 
یکشنبه ۱ آذر ،۱۳۸۳

پاييز برگهای ترا سبز می کند...

«چيز های بسيار بزرگ را تنها می توان از دور ديد»

                                                               «جبران خليل جبران»

-يه دونه سلام پاييزی...

...و من دوستی دارم« که مثل هيچکس نيست و مثل آن کسی است که بايد

 باشد» و وبلاگش از وبلاگ هم وبلاگتر دوست گل خود خود خودم از فسا

سيما بازيار که هذيان های مترو کش شنیدنيه و از همين جا هم به

خاطر زحمتايی که برا وبلاگ من کشيد ازش تشکر می کنم.

حالا از همين جا يه راست بريم سراغ اصل مطلب که يه غزل از خودمه:

 

قدری بايست خوب نگاهم کن اين روزها هوای بدی دارم

سخت است اعتراف کنم اما من بی تو انزوای بدی دارم

گَز ميکنم تمام خيابان را... در هر بهار کُل زمستان را ...

با لنگه های پاره ی کفشی تنگ حالا برو بيای بدی دارم

آتش گرفته قطب غزل اما می لرزم و تمام تنم سرد است

بر انحنای خاکی سياره من خط استوای بدی دارم!!!

در من فقط حضور تو کافی بود بعدِ تو زندگيم اضافی بود!

آينده ام کجاش بگو خوبست وقتی گذشته های بدی دارم؟

تنها دلم خوش ست به اين که من ...من دختری که بی تو برای تو

خورشيد می شوم و تو می آيی روزی شبيه سايه به ديدارم

 يک عمر روز و شب همه جا گفتند: دختر کجا و عشق کجا؟ گفتم :

پشتم به توست بی تو نمی مانم گفتند: اِتِکای بدی دارم

جان ميکنم ميان تشنج هام قدری بايست خوب نگاهم کن

از روزهای کوچ تو تا امروز بيمارم ابتلای بدی دارم

آن روزها تو بودی و هر لحظه در نيل چشمهای تو ميمردم

موسای شاعرم که غزل می گفت ،اين روزها عصای بدی دارم

اين روزها ميان همين مردم هی شعر می نويسم و ميميرم

اما خدا کند که تو برگردی ...اما نگو خدای بدی دارم

 

 

سعيده کشاورزی
 
یکشنبه ۱٧ آبان ،۱۳۸۳

 

سلام... 

..............................

سعيده کشاورزی
 
پنجشنبه ۳٠ مهر ،۱۳۸۳

 
.....................................................
سعيده کشاورزی
 
یکشنبه ۱٢ مهر ،۱۳۸۳

 

و عرضم به حضور دوستان که سلاااااااااااااااااااااااااام .

ديگر اينکه فعلآ های من هميشه در غزل خلاصه نمی شود و گاهی آنقدر”از هيچ سرشار“ميشوم که...

...

زمين خورشيدش را از غربی ترينِ سينه اش هم که بالا بياورد

                                                                  ِ بيدار نمی شوی که نمی شوی!

نطفه ای بودی

                      بعد تر ها از حاملگی های مادرت

                                           هفت ماهه کور مادر زادی به دنيا آمد

                                                                         که چشمهاش برای هميشه سقط شده بود

                     خدايش بيامرزاد!...

                                           پلک هات چشم های قشنگی داشتند!

         ...

پارس می اندازند سگها هنوز سنگهايم را

                                         هارترين مرضها ميگيرد پاچه هام را دندانهای خوابی که لب ندارد...

بيدار شو!

                  مرا نعره بزن!

                                         تا پريده باشم کابوسهای زمينی را که خورشيد بالا نمی آورد!

      ...

با خط بريل هزيانهايم را بلند برايت ميدوم

                                         شايد پرشهام شنوايی گوشهات را تحريک کند...اما

                     خدايش رحمت کناد !

                                                گوشهای کری بودند!

     ...

هی کلمه هجی ميکنند۲۸ حرفی دندانهام

                                                             هی واج پشت واج می جوند

                            سپيد پشت غزل -غزل پشت سپيد

سکوتی تحويلم می دهی حالا لال مادر زادی ات را

                                                              که از هزار فحش ۲۸ واجی بدتر است.

                      خدايش بيامرزد !

                                             لبهات اناری بود که واج می ترکاند!

                               «اناﷲ و انا اليه راجعون»

                                                        -بيدار نمی شوی که نمی شوی!

 

سعيده کشاورزی
 
دوشنبه ٢۳ شهریور ،۱۳۸۳

 

...

اتاق باز بدون تو مات و فرسوده 

وشیشه ای که پراست ازهزارتن دوده 

وشيشه ای که نيازی به پرده ديگرنيست

بخواب تو ی غزلهام تخت و آسوده

:«دِلِت نگيره نگی اين چه طرز لالاييست؛

هميشه طرز لالاگفتنُم همين بوده » 

(دو تا پرانتز بسته) دو پلک زيبا که...

دو تا گلوله ی مشکی هميشه آلوده

پر از گناه پر از جرمهای ريزو درشت

 که مدشده ست جديدآ دراين دومحدوده

و سگ دو ميزنم از صبح تا شب ...اما نه؛

غزل نميشود اين فکرهای بيهوده

سه چار مصرع سرطان گرفته ی بيمار

نشسته اند وسرگرم اولين توده...

...بخواب با تو نبودم بخواب لالا کن

که قصه گوی مريض تو سخت فرسوده 

                                                                 ...

 

سعيده کشاورزی
 
جمعه ٢۳ امرداد ،۱۳۸۳

بدون آمادگی

....

لحظه ای بود شبيه به وقتی که فروغ فاتح شد و خود را به ثبت رساند که من بدون هيچ آمادگی قبلی در (غزلهای...فعلآ) ثبت شدم .درست ۲۸ خرداد بود که من ۱۸ ساله شدم و اصلآ آمادگی نداشتم . من در تمام عمرم فقط يک سال به کلاس آمادگی رفته ام که درآن هم فقط برای به زمين زدن يک توپ قلقلی که احيانآ پدر يا مادرم به خاطر خوب نوشتن مشقهام به من هديه خواهند دادآمادگی پيدا کردم .من ۱۸سال است که بدون آمادگی قبلی دارم زندگی ميکنم.!!!!................................................................................

کوچکتر که بودم مثلآ توی همان کلاسی که تصميم کبرا را می خواندم خط خطی هام اسمی نداشتند. بزرگتر که شدم گفتند چيزی به نام شعر که بيشترش شبيه به غزل است را می کشم!................................................

من حالا ياد گرفته ام که بدون آمادگی قبلی به بقيه سلام کنم برای اينکه ۶۹ تا صواب ببرم چون سلام سلامتی می اورد!!!............................................. 

 سلام ... من اکنون در سلامت کامل بسر ميبرم ... همه ی ما ياد گرفته ايم که فقط برای نوشتن وصيت در سلامت کامل بسر ببريم ...نه ...من در نهايت بد حالی سلام ميکنم و سلامتم... (...تا بعد که با غزلهام می آيم...)

سعيده کشاورزی
 

[ خانه| آرشيو | پست الكترونيك ]

خانه
آرشيو
پست الكترونيك

  بهار آن است که خود ببوید/نه آنکه تقویم بگوید

 

سعید کشاورزی

سیما بازیار

بد مستی های یک امشاسپند

دختر نارنج و ترنج

اعظم ایزدی

علیرضا نسیمی

ققنوس

سوشیانت

علی ثابت قدم

غلامحسین انصاری

عباس حسنی

بهرام کمالی طیبی

اسماعیل موسوی

سید مهدی موسوی

هاشم کرونی

رضا نیرو

فرشید فرهمند نیا

رضا محمودی

پژك صفري

آرش شفاعی

داود هوشنگ

شهاب حاجتی

علی اصغر طاهری نیا

محمد رضا شالبافان

شش قبر دو نفره

عبد الرضا کوهمال جهرمی

سوشلیغا

امید نقوی

مجتبی صادقی

نوبت عاشقی

فریده دهداران

رامین خسروی

هانیه بلورچیان

حجت خسروی

داوود افشين پور

محمد بابامیری

امیر اکبر زاده

پاتوق شاطر

علیرضا آذر

مجتبی راد

ÛÛÛÛÛÛÛÛÛÛ

شعر خرامه

شعرستان فسا

غزل معاصر

شعر عاشورا

سیب بلاگ

شعر جهرم

شعر مرودشت

شعر گراش

غزل متفاوت

ÛÛÛÛÛÛÛÛÛÛ

گیلماخ

مانی ها

سخن

کلاغ

آینه

نغمه

لوح

هفت سنگ

کرگدن

پندار

کلوپ دوستی

ÛÛÛÛÛÛÛÛÛÛ